Wieloportrety Osobiste

Idea portretu fotograficznego ma tyle samo lat co historia fotografii. Wynalezieniu fotografii przez Daguerra towarzyszyły wielkie emocje związane z możliwościami rejestracji otaczającego świata, słynne zdjęcie z okna pracowni artysty na ulicę Paryża jak i kolejne lata portretowania dla chleba i z pobudek wyższych artystycznych szerokiego grona postaci połowy XIX wieku. Możliwość zarejestrowania wyglądu człowieka w sposób mechaniczny czyli dokumentalny oraz artystyczny z wydobyciem szczegółów jego wyglądu oraz penetrowania stanu duszy i wnętrza portretowanej osoby poprzez autorski punkt widzenia fotografa towarzyszyły od tego momentu kolejnym etapom rozwoju fotografii jako sztuki i medium oraz fotografii jako techniki otrzymywania obrazu o coraz doskonalszych parametrach technicznych i kreacyjnych.

 

Wieloportrety Osobiste to zapis zdarzeń lub narracja opisująca daną postać w sposób zróżnicowany odnoszący się do jej życia, emocji czy twórczości. Można to porównać z zapisem filmowym przy czym w filmie ukazywana jest nam postać w kolejnych odstępach czasu, a w tak wykonanej panoramie mamy wszystkie te elementy dostępne od razu i możemy je oglądać jednocześnie lub tez śledzić przemiany kolejno od lewej do prawej strony  poddając się jednocześnie myśli autora, który to zdarzenia i kolejne portrety umieścił zgodnie ze swoim zamysłem takiego jej portretowania. Jednocześnie nic nie stoi nam na przeszkodzie pomijania niektórych sekwencji, dowolnego ich przeskakiwania lub też powrotu i ponownego ich oglądania w kolejności narzuconej przez autora. Czynnikiem łączącym wszystkie te sekwencje opisu postaci przedstawionej na panoramie jest wspólne wnętrze w którym odbywa się zapis życia czy wyglądu osoby portretowanej. Wnętrze jest tak wybrane aby kolejne sekwencje  jak film przesuwały nas w przestrzeni wybranej do fotografii i przestrzeni, która jest miejscem związanym z  życiem, pracą lub twórczością.

Uzyskujemy w ten sposób „Portret Człowieka we wnętrzu” który odnosi się do jego pracy, życia, twórczości czy emocji i zdarzeń które miały wpływ na życie. Osoba tak portretowana poddaje się aparatowi fotograficznemu i autorowi wielokrotnie dopuszczając go do wnętrza, przeżyć i dokonań życiowych, a także emocji, które temu życiu towarzyszyły. 

Marek Czarnecki